From Yalom's Schopenhauer Cure
Anahtar kavram anitya , geçicilikti. İnsan her fiziksel uyaranın geçici olduğunu kavrarsa, anitya ilkesini hayatla ilgili bütün olaylara ve tatsızlık lara aktarmak yalnızca küçük bir adım gerektiriyordu; her şey geçiciydi ve eğer kişi, gözlemci duruşunu koruyabilir ve yalnızca geçip giden şovu sey redebilirse zihinsel sakinliği yaşayabilirdi. Birkaç günlük Vipassana'dan sonra Pam beceri kazandıkça ve bedensel duyularına odaklanmada hızlandıkça bu sürecin daha az zahmetli olduğunu düşünmeye başladı. Yedinci günün sonunda bütün sürecin otomatik vitese geçtiğini ve tıpkı Goenka'nın tahmin ettiği gibi, bedenini "süpürmeye" başladığını görüp şaşırdı. Sanki birisi kafasına bir kavanoz bal dökmüştü ve bal yavaş yavaş ve lezzetli bir şekilde ayaklarının dibine doğru akıyordu. Heyecan verici, neredeyse cinsel bir uğultu hissetti, bal akarken etrafını saran eşek arılarının vızıltısı gibi. Yinelenen düşüncelerin varlığı, yok ...